|
|
|
|
Nieuwsbrief juni 2009EetstoornissenBeste lezer, lezeres, De laatste tijd krijg ik heel wat mensen over de vloer met eetproblemen. Er zijn verschillende soorten eetstoornissen: de verkeerde dingen (ongezond) eten, overmatig snoepen, vreetbuien, emotioneel eten, (bijna) niets lusten, anorexia nervosa (A.N.), boulimie, onbewust eten (bvb 's nachts tijdens de slaap), gewoon teveel eten... Alle eetstoornissen leiden of tot overgewicht of tot ondergewicht en dat op zich is al niet goed voor de gezondheid. Men denkt dan meteen aan de fysieke gezondheid, maar tegelijkertijd leidt ook de geestelijke gezondheid hieronder. In het algemeen ontstaat er een vicieuze cirkel waarbij de mentale of emotionele problemen de eetstoornis in de hand werken die op haar beurt de emotionele en mentale toestand niet ten goede komt. A.N. kan hierop een uitzondering vormen en wel bij de groep van mensen die bewust te slank willen zijn. Deze mensen willen juist niet tot een "normaal" gewicht komen en kunnen bijgevolg niet geholpen worden met een therapie die de vrijwillige medewerking van de persoon vereist. Er zijn nochtans mensen met A.N. die wel van hun magerzucht afwillen, maar daar in hun eentje niet toe in staat zijn. Op dat moment kunnen zij behandeld worden op dezelfde manier als mensen met overgewicht. Het is trouwens niet ongebruikelijk dat iemand met A.N. spontaan overgaat naar boulimie. Het kan verbazend klinken, maar elke eetstoornis heeft een oorzaak die meestal weinig of niets met eten te maken heeft. Soms kan het wel zijn dat men uit een gezin komt waar slechte eetgewoonten ingeburgerd waren, maar heel vaak is dat niet het geval. Integendeel, het zou nog eerder kunnen dat men vele dingen niet kreeg en dat na het verlaten van de ouderlijke woning ineens de vrijheid ontstond om alles te eten wat vroeger niet mocht, met overmaat als gevolg. Ook kan het zijn dat men het bord volledig moest leeg eten voor men van tafel mocht en daardoor nu niet meer in staat is om de tafel te verlaten voor dat bord helemaal leeg is en ook de kookpotten. Toch blijven dat eerder de uitzonderingen. De ware oorzaak ligt meestal in totaal andere dingen die zeer individueel zijn voor iedereen. Zo kan overmatig eten een lichamelijke bescherming bieden tegen de buitenwereld of bepaalde aspecten daarvan. Het kan een "pantser" vormen tegen bijvoorbeeld vervelende, agressieve, tiranniserende of veeleisende mensen en vaak zijn dat mensen uit de directe omgeving (ouders, partner, baas, collega's...). Het kan ook zijn dat men niet in staat is om dingen los te laten en dit letterlijk ook niet kan met het lichaam. In dat geval kan het zelfs zijn dat er geen eetstoornis is, maar enkel een lichamelijke opstapeling van alles wat via de spijsvertering naar binnenkomt. Deze laatste groep eet trouwens vaak uiterst gezond. Emotionele eters liggen duidelijk in de knoop met iets. Zij eten uit frustratie, verdriet, kwaadheid, schuldgevoel of wat dan ook. Toch zijn de meesten er zich niet van bewust dat zij hun ellendige gevoelens compenseren met hun eetgedrag. Een typisch voorbeeld hiervan is dat men als baby slechts uit de wieg gehaald werd om de luier te verversen of om te eten. Bij het eten kreeg men dan een dosis liefde, warmte en geborgenheid te voelen, waardoor de link ontstaan is dat eten een goed gevoel creëert. Dat geeft het nu nog iedere keer, maar het goede gevoel stopt samen met het eten en gaat dan meestal over in een schuldgevoel waardoor er weer naar een goed gevoel uitgekeken wordt dat kan gevonden worden door te eten. En zo blijft men maar eindeloos doorgaan zonder er zelf iets te kunnen aan veranderen. Geen enkel dieet houdt stand in dergelijke situaties. Zelf werk ik altijd aan de oorzaak van de eetstoornis, waardoor deze gegarandeerd niet terugkomt en ook niet overslaat in een andere compensatie. Veel licht en liefde, Genis |
