|
|
|
|
Nieuwsbrief mei 2008Beste lezer, lezeres, Door het drukke leven dat in onze westerse maatschappij geleid wordt, zijn er slechts weinig mensen begaan met bewustwording. Sommigen spreken over spiritualiteit, maar ik heb het liever over bewustwording omdat dat toch veel korter bij ons aardse leven blijft. Het spirituele mag er natuurlijk bijkomen en werpt een extra licht op de totaliteit van het leven, maar door zichzelf te analyseren, wordt reeds een enorme stap weg van de oppervlakkigheid gezet. Het is waar dat het dagelijks leven ons opslorpt, maar we maken tijd voor heel wat zaken die minder belangrijk zijn. Elke dag een halfuurtje naar binnen gaan, eens kijken wat zich daar afspeelt of zich in de loop van de dag afgespeeld heeft, zal een groot licht werpen op tal van onze reacties. Hieruit kan opgemaakt worden dat verschillende van deze reacties geheel niet passend waren bij de desbetreffende situaties. Dan kan de vraag gesteld worden: “Waarom heb ik toch zo heftig gereageerd? Dat was toch helemaal niet nodig…” of: “Waarom heb ik nou precies het tegenovergestelde gezegd van wat ik bedoelde?” Op die manier is men al aardig op weg om via introspectie zichzelf beter te leren kennen. En dat leidt menig maal tot verrassende resultaten. Mensen constateren plots dat zij zichzelf tot dan toe maar heel slecht kenden en dat zij daarom foutief communiceerden, waardoor er een aantal zaken verkeerd gelopen zijn terwijl dat gemakkelijk kon vermeden worden. Er hangt op termijn nog veel meer aan vast. Door bewuster te leven krijgt het leven een betere en ruimere betekenis. Men verliest egoïsme, nijd, jaloezie, haat, hebberigheid, ijdelheid... Men zal begrijpen waarom men verdrietig, depressief of angstig was en men zal inzien dat er een heel andere manier is om naar al die pijnlijke ervaringen in het leven te kijken. De pijn zal niet weg zijn, maar men zal die pijn kunnen plaatsen en transformeren tot kracht om de weg voort te kunnen zetten. Men zal onderweg ook leren hoe men anderen op weg kan helpen en lukt dat niet, dan zal men hen misschien voor eventjes uit hun lijden kunnen verlossen, geheel onbaatzuchtig, want alleen die dankbare blik zal hartvervullend zijn en aanmoedigen om verder te gaan, steeds verder, soms eenzaam, maar nooit alleen want ieder heeft altijd zijn/haar gidsen en God als metgezellen. Men hoeft zich echt niet met het occulte of spirituele bezig te houden om die gidsen en begeleiders waar te nemen. Als men goed bezig is wordt men gedragen en als men in de verkeerde richting loopt zal men obstakels tegenkomen. Dat zijn de tekenen waarop men kan letten want niet iedereen heeft het voorrecht om rechtstreeks in contact te komen met de geestelijke helpers. In wezen is gebrek aan tijd slechts een excuus. Belangrijker is de angst om te ontdekken wie men werkelijk is, de angst om te stuiten op dingen die niet juist zitten en waar dan aan gewerkt dient te worden, de angst misschien om erop uit te komen dat men niet zo goed in elkaar zit als gehoopt, de angst dat al wat gedurende jaren netjes afgedekt geweest is, zal bloot komen te liggen. Toch is dat niet eens zo erg. Iets doen aan al die weggemoffelde schaduwkanten, geeft bevrijding en opluchting. Dat zorgt ervoor dat de energie weer vrij kan stromen en dat men sterker in het leven staat. Is er trouwens geen spreuk die luidt dat zelfkennis de bron van alle wijsheid is? Wijsheid schept inzicht. Inzicht brengt rust. Rust leidt naar innerlijke vrede. Weg angst! Veel licht en liefde, Genis |
