|
|
|
|
Nieuwsbrief januari 2008Beste lezer, lezeres, In de kerstperiode horen we vaker: “Vrede op aarde aan alle mensen van goede wil.” Op zich niets mis mee zou je denken, maar mogen enkel mensen van goede wil, vrede ervaren? Als we vrede wensen op aarde zou het naar mijn gevoel toch beter zijn om iedereen vrede toe te wensen. Zolang er mensen zijn die geen vrede hebben, zullen zij ook bij anderen voor onvrede zorgen. Dus, uit de grond van mijn hart, hoop ik dat in de toekomst iedereen recht krijgt op vrede, vooral diegenen die het niet echt willen. *** Vrede op aarde! *** We hopen zo op wereldvrede, maar we zijn vaak nog niet in staat om de vrede met onze buren, vrienden of familie in stand te houden. We maken ons druk op medeweggebruikers en op collega’s, op de verkoopster die ons niet meteen begrepen heeft of het oude vrouwtje dat door haar traagheid een hele rij mensen doet wachten aan de kassa in de supermarkt. In vele gevallen kunnen we niet eens vrede nemen met ons eigen zijn. *** Vrede op aarde! *** En wee diegene die in onze ogen ooit iets verkeerd gedaan of gezegd heeft. Die gunnen we niets meer, geen geluk en zeker geen vrede. Die moet boeten tot het einde zijner dagen. Hoe kleinzielig allemaal. Voelen we ons daardoor beter? Worden wij daardoor gelukkiger? Om eerlijk te zijn, ik geloof het niet. Integendeel zou ik zeggen, want we blijven oordelen en veroordelen, waardoor we de wrok vanbinnen blijven voeden. *** Vrede op aarde! *** Zolang we ook onszelf veroordelen en blijven veroordelen om wat we ooit verkeerd gedaan hebben, kunnen we ook geen vrede vinden met onszelf. Op die manier is het onmogelijk om innerlijke vrede te vinden. Iedereen maakt fouten, maar is daarom nog niet schuldig. De rechter in ons is echter ongenadig en blijft de veroordelingen herhaaldelijk uitspreken, zodat we de vrede in en met onszelf maar niet kunnen vinden. *** Vrede op aarde! *** Vergeven lijkt soms zo moeilijk. Onszelf vergeven lukt vaak al even moeizaam of zelfs helemaal niet. Toch is het een goede start om met onszelf te beginnen. Als we ons voornemen om steeds ons best te doen, dan doen we soms nog wel iets verkeerd, maar we kunnen en mogen ons hierover dan niet schuldig voelen, want we hebben toch ons best gedaan. Als elk klein kind dat iets verkeerd deed met eindeloze schuldgevoelens zou blijven zitten, hoe kan het dan ooit leren en groeien. Dat geldt evengoed voor ons, volwassenen. We leren elke dag en als we ons best doen, kunnen we in wezen niets verkeerd doen, wat het resultaat ook moge zijn. Dus: vergeven, te beginnen met onszelf. *** Vrede op aarde! *** Hypnotherapie kan je hierbij helpen. Je bevrijden van je oude schuldgevoelens, jezelf vergeven en diegenen vergeven waartegen je nog een wrok koestert, kan je allemaal gemakkelijker onder begeleiding in hypnotherapie, net zoals je blokkades vinden en verwerken, die je belemmeren in je persoonlijke groei en bewustwording of het vinden van jouw innerlijke vrede. *** Vrede op aarde! *** Veel licht en liefde, Genis |
