|
|
|
|
Nieuwsbrief juli 2007Beste lezer, lezeres, In het verlengde van positief en negatief denken ligt het zelfbeeld. In mijn praktijk ontvang ik zelden mensen met een goede dunk over zichzelf en die zie ik niet alleen in mijn praktijk, maar ik ontmoet ook regelmatig mensen met een negatief zelfbeeld in het dagelijks leven. Hoe komen mensen aan dat lage zelfbeeld? Tegenwoordig is dat al sterk verbeterd, maar nog niet zo lang geleden werd in de opvoeding van kinderen de nadruk gelegd op alles wat ze “verkeerd” deden. Als ze iets goeds deden werd daar nooit aandacht aan besteed want dat was maar normaal. Dat negatieve werd er dus al heel vroeg ingepompt en omdat het onderbewustzijn van een kind constant volledig openstaat, zijn die negatieve opmerkingen er ingegraveerd. Die opmerkingen kent iedereen allicht: “Kan jij nou nooit eens iets goeds doen?”, “Waarom doe je dat nu weer zo? Je weet toch hoe het moet. Zal je het dan nooit leren?”, “Nietsnut!” Of als je met iets zat, lichamelijk of emotioneel: “Niet flauw doen, hé!”, “’t Is altijd wat met jou!”, enzovoort… Ook nu nog komt men mensen tegen die hun kinderen zo opvoeden, maar een andere vorm van neerhalende opmerkingen is: “Neem eens een voorbeeld aan je broer!”, “Als je zo verder doet, dan zal er nooit iets worden van jou.” Deze inprentingen zijn zo sterk dat ze bij de minste tegenslag in het leven weer helder opkomen en nog eens extra bevestigd worden waardoor ze uitgroeien tot “Ik kan niets.” of erger nog “Ik ben niets.” Om dergelijke inprentingen zelf te neutraliseren, heb je enorm veel overtuiging nodig en steun van iemand die je voortdurend aanmoedigt. Een goede start zou zijn om een lijstje te maken met wat je allemaal wel kan en doet en bewust jezelf mentaal te belonen wanneer je die dingen doet met “Zie je wel dat ik het kan.” of “Dat heb ik weer eens mooi voor mekaar gekregen.” Als iemand wet wie je een goede band hebt jouw daarbij ook nog regelmatig een complimentje geeft, kan het langzaam maar zeker de betere kant opgaan met je zelfbeeld. Het blijft echter een taaie bedoening om die aloude inprentingen teniet te doen. Door in regressie terug te keren naar die momenten in de jeugd die het zwaarst aangekomen zijn en door het gekwetste kind van toen als volwassene van nu te ondersteunen en te troosten wordt de geschiedenis voor een stuk herschreven want het kind heeft nu wel iemand die van hem of haar houdt, het begrijpt en steunt. Na enkele situaties op deze manier in regressie doorlopen te hebben raakt de inprenting geneutraliseerd en komt er weer zelfvertrouwen in de plaats van angst en vertwijfeling. Een extra suggestieve oppepper in hypnose brengt het zelfbeeld weer op een gezond peil. Voor meer informatie over regressietherapie kan je terecht op deze webpagina. Ik wens je een gezond zelfbeeld toe, Genis |
